Wybór typu odzelaziacza

Wybór typu odżelaziacza powinien być poprzedzony próbami laboratoryjnymi odżelazianej wody. Zaletą odżelaziania otwartego jest możność usunięcia z wody w czasie napowietrzania siarkowodoru lub dwutlenku węgla, wadą zaś – trudne oczyszczanie i utrzymanie w czystości pod względem sanitarnym. c. Odżelazianie zamknięte Obecnie najczęściej stosuje się odżelazianie zamknięte w odżelaziaczach pracujących pod ciśnieniem, co umożliwia tłoczenie wody z ujęcia poprzez odżelaziacz do sieci wodociągowej, a więc nie wymaga pompowni II stopnia podnoszenia. Proces technologiczny odżelaziania wody, składający się z napowietrzania, koagulacji i filtrowania, odbywa się w szczelnie zamkniętych zbiornikach, podobnie jak oczyszczanie wody w filtrach zamkniętych. Read more „Wybór typu odzelaziacza”

Przemywanie ociekacza

Przemywanie ociekacza odbywa się raz na tydzień, przy czym zużywa się na ten cel około 1/o wody oczyszczonej. Zmiana złoża filtracyjnego odbywa się co 3 –:– 8 lat. Zażelaziony piasek filtracyjny może być ponownie wykorzystany po jego wymyciu, przesuszeniu, przesianiu i zmieszaniu z nowym materiałem, gdyż ma własności katalizatora, tj. przyspiesza dojrzewanie filtru nowego. Sposób- Oestena stosuje się do wód, w których ilość żelaza nie przekracza 2 mg/l, a sposób Piefkego do wód o większej zawartości żelaza. Read more „Przemywanie ociekacza”

Z ociakacza woda splywa do osadnika

Z ociakacza woda spływa do osadnika, w którym zachodzi reakcja utleniania związków żelaza z tlenem rozpuszczonym w wodzie; w wyniku tej reakcji wodorotlenek żelazowy w postaci rdzawych kłaczków opada na dno osadnika. Woda pozostaje w osadniku co najmniej godzinę i odpływa do filtru otwartego, wypełnionego cienką warstwą przemytego piasku kwarcowego. Po przejściu przez filtr woda spływa do zbiornika wody oczyszczonej. Wydajność odżelaziacza w ciągu godziny wynosi 3 –:– 4 m3 na 1 m2 przekroju poziomego ociekacza. Napowietrzanie ociekacza może być mechaniczne z zastosowaniem sprężonego powietrza i dowolnie regulowane. Read more „Z ociakacza woda splywa do osadnika”

Wspólczynnik kawitacji

Współczynnik kawitacji Ustalona doświadczalnie zależność między prędkością Co, zachodzącą. przy kawitacyjnym natężeniu przepływu, przy którym występuje nagłe załamanie się charakterystyki przepływu, a wysokością ssania H, stanowi podstawę przewidywania niebezpieczeństwa kawitacji dla pomp wolno- i średniobieżnych. W pompach szybkobieżnych ustalenie zaczątku kawitacji nie -jest tak proste. Na podstawie badań modelowych H. B. Read more „Wspólczynnik kawitacji”

Uklady pomp

Układy pomp Układ złożony z przewodu ssawnego, pompy i przewodu tłocznego nazywa się układem pomp lub Instalacją pomp. Podstawowymi elementami pomp umożliwiającymi ich działanie są: a) przewód ssawny; b) kadłub, w którym znajdują się wszystkie elementy czynne, wywierające wpływ na przebieg zjawisk hydromechanicznych przy przepływie cieczy przez pompę; c) mechanizm roboczy, przekazujący cieczy energię mechaniczną pobieraną z obcego źródła, np. tłok lub wirnik; d) przewód tłoczny. Układu pompy odśrodkowej, zasysającej ciecz z obszaru swobodnego i tłoczącej do obszaru swobodnego. Po stronie ssawnej pompy powinno być wytworzone za pomocą mechanizmu roboczego podciśnienie, aby zewnętrzne ciśnienie atmosferyczne mogło wtłoczyć wodę do przewodu ssawnego. Read more „Uklady pomp”

POMPY

POMPY 1. POJĘCIA WSTĘPNE Pompami nazywamy maszyny lub urządzenia do podnoszenia cieczy z poziomu niższego na poziom wyższy albo do przetłaczania cieczy z obszaru o ciśnieniu niższym do obszaru o ciśnieniu wyższym; działanie pomp polega na wytwarzaniu różnicy ciśnień między stroną ssawną a stroną tłoczną ruchomego mechanizmu roboczego, np. tłoka lub wirnika pompy. Pompa stanowi maszynę bierną, która przenosi energię mechaniczną z jakiegokolwiek zewnętrznego źródła energii na ciecz przez nią, przepływającą; pompa powoduje zatem wzrost energii przepływającej przez nią cieczy. Energia cieczy u wylotu z pompy jest zużywana na podniesienie cieczy i pokonanie oporów hydraulicznych w przewodzie tłocznym. Read more „POMPY”

Ssanie Normalna wysokosc ssania wody zimnej nie przekracza praktycznie 7 m

Ssanie Normalna wysokość ssania wody zimnej nie przekracza praktycznie 7 m i jest zależna od ciśnienia atmosferycznego. Przy zasysaniu wody gorącej i obniżającym się ciśnieniu woda zaczyna parować przy niższej temperaturze. Zjawisko parowania występuje tym szybciej, im niższe jest ciśnienie i im wyższa jest temperatura wody. Powstawanie pary utrudnia zasysanie wody. W przypadku powstania dużej ilości pary, a także gdy u wlotu do pompy wytwarza się korek parowy, pompa przestaje działać. Read more „Ssanie Normalna wysokosc ssania wody zimnej nie przekracza praktycznie 7 m”

Najczesciej stosowanym schematem konstrukcyjnym jest zastosowanie mimosrodowo sciskanych belek podluznych, przenoszacych w pelni sciskanie i moment zginajacy

Najczęściej stosowanym schematem konstrukcyjnym jest zastosowanie mimośrodowo ściskanych belek podłużnych, przenoszących w pełni ściskanie i moment zginający. Jako elementy ściskane mimośrodowo stosuje się albo zagłębione w gruncie żelbetowe belki dwuteowe, z których wystają nad posadzką pionowe kozły oporowe, albo zagłębione koryta żelbetowe, zamykające przestrzeń roboczą toru naciągowego. Tory w postaci zagłębionych koryt daję najmniejszy mimośród siły sprężającej, powoduję jednak znaczne trudności w wykonywaniu operacji technologicznych na takim stanowisku. Przy stosowaniu długich torów, znaczne efekty ekonomiczne daje konstruowanie bloków fundamentowych na palach. Tory naciągowe przenośne znalazły zastosowanie, jako: – urządzenia laboratoryjne do wykonywania doświadczalnych elementów strunobetonowych, – urządzenie oporowe w produkcji drobnowymiarowych elementów strunobetonowych, – urządzenia produkcyjne, poligonowe sytuowane w są siedztwie budowy o niewielkim zapotrzebowaniu na prefabrykowane elementy sprężone. Read more „Najczesciej stosowanym schematem konstrukcyjnym jest zastosowanie mimosrodowo sciskanych belek podluznych, przenoszacych w pelni sciskanie i moment zginajacy”