Zwykla wulkanizacja GR-S w niskiej temperaturze przy uzyciu chlorku siarki przebiega zupelnie dobrze

Bardzo czynnymi ultraprzyśpieszaczami przy otrzymywaniu ebonitów GR-S są przyśpieszacze typu dwusiarczku czterometylotiuramu. Dobre wyniki osiągnięto wulkanizując mieszanki GR-S w niskich temperaturach. Ponieważ GR-S wulkanizuje się wolniej niż kauczuk naturalny, przez to zastosowano bardziej energiczne przyśpieszacze. Wulkanizacja w niskich temperaturach ma szczególnie duże zna- zenie w produkcji artykułów maczanych, jak również klejów. Zwykła wulkanizacja GR-S w niskiej temperaturze przy użyciu chlorku siarki przebiega zupełnie dobrze, nie daje jednak takich wyników jak wulkanizacja kauczuku naturalnego. Read more „Zwykla wulkanizacja GR-S w niskiej temperaturze przy uzyciu chlorku siarki przebiega zupelnie dobrze”

Wulkanizowane materialy otrzymane z GR-S

Wulkanizowane materiały otrzymane z GR-S są bezsprzecznie bardziej odporne na starzenie spowodowane przez utlenianie. Mają one jednak poważne wady, mianowicie małą sprężystość oraz właściwość twardnienia pod działaniem ciepła. Słaba sprężystość powoduje, że materiał posiada dużą histerezę, o w konsekwencji prowadzi do nadmiernego zagrzewania się materiału pracującego pod dużymi naprężeniem. Zagadnienie twardnienia, a z kolei kruszenia się materiałów pod działaniem ciepła; było przedmiotem szerokich badań, gdyż zjawisko to wywiera uje I ny wpływ na opony oraz dętki sporządzane z GR-S, powodując ich przedwczesne niszczenie. Ogólnie biorąc działanie ciepła na GR-S powoduje to, że materiał staje Si mniej rozciągliwy, twardszy i bardziej kruchy oraz posiada bardzo duży moduł. Read more „Wulkanizowane materialy otrzymane z GR-S”

Bombardowanie powierzchni przez pekajace pecherzyki pary

Bombardowanie powierzchni przez pękające pęcherzyki pary powoduje drgania ściany narażonej na działanie uderzeń wodnych. Przy intensywnym. przebiegu zjawiska •kawitacji drgania te przenoszą się na całą pompę, a nawet na jej fundament. Kawitacji towarzyszą lekki szum i trzaski, a przy dużym jej natężeniu – silny hałas i wibracje pompy. Ogólnie biorąc kawitacji sprzyjają następujące okoliczności: 1) zbyt niskie ciśnienie w stosunku do ciśnienia parowania cieczy przy danej temperaturze, co zachodzi przy zbyt dużej wysokości ssania lub zbyt małej wysokości napływu, 2) przekroczenie normalnej wydajności, a to na skutek wzrostu prędkości przepływu i związanego z tym spadku ciśnienia, 3) raptowne zmiany kierunku przepływu, nagłe rozszerzenie kanałów i nieprawidłowe warunki zasilania łopatek wirnika. Read more „Bombardowanie powierzchni przez pekajace pecherzyki pary”

Pompy odsrodkowe

Pompy odśrodkowe Uszkodzenia wywołane kawitacją występują nie tylko na łopatkach, ale i na bocznych ścianach wirnika. Miejsca najniższego ciśnienia znajdują się na tylnej ścianie łopatki w pobliżu krawędzi wlotowej. W miejscu tym następuje nagły wzrost prędkości, sprzyjający powstaniu kawitacji. Przy intensywnym przebiegu kawitacji mogą być również uszkodzone końce łopatek na wylocie, kierownica łopatkowa, język spirali oraz łopatka kierownicza, powodująca wstępne zawirowanie cieczy przed wejściem na wirnik. Gdy pompa pracuje stale przy wydajności większej od normalnej, uszkodzenia wskutek kawitacji mogą wystąpić również na powierzchni czynnej łopatki bezpośrednio poza krawędzią wlotową. Read more „Pompy odsrodkowe”

Sila powodujaca doplyw cieczy do pompy jest proporcjonalna do róznicy cisnien

Zależności ,między wielkościami określającymi warunki powstawania istnienia kawitacji a. Wprowadzenie Siła powodująca dopływ cieczy do pompy jest proporcjonalna do różnicy ciśnień, działających na powierzchnię cieczy w zbiorniku dolnym (przy zbiorniku otwartym Pb, a przy zbiorniku zamkniętym ciśnienie wewnątrz zbiornika, Pd) i na tylną ścianę łopatki bezpośrednio poza krawędzią wlotową. Ciśnienie wzdłuż krawędzi wlotowej nie jest jednostajne, a wyznaczenie jego średniej wartości natrafia na duże trudności pomiarowe. Dlatego też jesteśmy zmuszeni do oparcia się na przybliżonych formułach, zawierających ustalone doświadczalnie współczynniki. Formuły te umożliwiają określenie wartości parametrów kawitacyjnych pod warunkiem zastosowania współczynników liczbowych, odnoszących się do danego typu pompy. Read more „Sila powodujaca doplyw cieczy do pompy jest proporcjonalna do róznicy cisnien”

Wybór typu odzelaziacza

Wybór typu odżelaziacza powinien być poprzedzony próbami laboratoryjnymi odżelazianej wody. Zaletą odżelaziania otwartego jest możność usunięcia z wody w czasie napowietrzania siarkowodoru lub dwutlenku węgla, wadą zaś – trudne oczyszczanie i utrzymanie w czystości pod względem sanitarnym. c. Odżelazianie zamknięte Obecnie najczęściej stosuje się odżelazianie zamknięte w odżelaziaczach pracujących pod ciśnieniem, co umożliwia tłoczenie wody z ujęcia poprzez odżelaziacz do sieci wodociągowej, a więc nie wymaga pompowni II stopnia podnoszenia. Proces technologiczny odżelaziania wody, składający się z napowietrzania, koagulacji i filtrowania, odbywa się w szczelnie zamkniętych zbiornikach, podobnie jak oczyszczanie wody w filtrach zamkniętych. Read more „Wybór typu odzelaziacza”

W pozostalych systemach wiazka stanowi zazwyczaj komplet zbrojenia sprezajacego dla jednego elementu

W pozostałych systemach wiązka stanowi zazwyczaj komplet zbrojenia sprężającego dla jednego elementu. Stosowanie kilku wiązek dla jednego elementu jest niewskazane ze względu na trudności w uzyskaniu jednakowych naprężeń w poszczególnych wiązkach oraz trudności jednoczesnego zwalniania siły w poszczególnych wiązkach. W przypadku produkcji elementów strunobetonowych na bardzo długich torach naciągowych (np. powyżej 80 m), staje się technicznie nieuzasadnione przygotowanie wiązek bezpośrednio na stanowiskach produkcyjnych, z włączeniem tych czynności, jako operacji składowych procesu technologicznego. Staje się to celowe z uwagi na długi zazwyczaj cykl produkcyjny oraz małą liczbę operacji kotwienia w stosunku do ciężaru zużytego zbrojenia. Read more „W pozostalych systemach wiazka stanowi zazwyczaj komplet zbrojenia sprezajacego dla jednego elementu”