W pozostalych systemach wiazka stanowi zazwyczaj komplet zbrojenia sprezajacego dla jednego elementu

W pozostałych systemach wiązka stanowi zazwyczaj komplet zbrojenia sprężającego dla jednego elementu. Stosowanie kilku wiązek dla jednego elementu jest niewskazane ze względu na trudności w uzyskaniu jednakowych naprężeń w poszczególnych wiązkach oraz trudności jednoczesnego zwalniania siły w poszczególnych wiązkach. W przypadku produkcji elementów strunobetonowych na bardzo długich torach naciągowych (np. powyżej 80 m), staje się technicznie nieuzasadnione przygotowanie wiązek bezpośrednio na stanowiskach produkcyjnych, z włączeniem tych czynności, jako operacji składowych procesu technologicznego. Staje się to celowe z uwagi na długi zazwyczaj cykl produkcyjny oraz małą liczbę operacji kotwienia w stosunku do ciężaru zużytego zbrojenia. Im krótsze są podstawowe stanowiska produkcyjne, tym bardziej muszą być zmechanizowane procesy formowania wiązek, a przede wszystkim kotwienie ich i to z reguły na wydzielonych stanowiskach. Warunek ten pody ktowany jest krótkim cyklem produkcyjnym na tego typu stanowiskach. W przypadku produkcji elementów w formach oporowych, szczególnie przy potokowej oraz taśmowej metodzie organizacji wytwarzania, stosuje się agregaty nawijające zbrojenie na elementy oporowe, z całkowi tym wyeliminowaniem uchwytów strun oraz operacji kotwienia. [podobne: węże do piaskowania, obróbka miedzi, drzwi wewnętrzne DRE ]

Powiązane tematy z artykułem: drzwi wewnętrzne DRE obróbka miedzi węże do piaskowania