Zmiekczacze stosowane do GR-S

Hendricks wykazał, że materiały otrzymane z mieszanek zawierających duży procent przyśpieszaczy i siarki, wykazujące małą odporność na działanie ciepła, posiadają małą stabilność cieplną, natomiast mieszanki o małej zawartości siarki, wykazujące znaczną odporność cieplną, posiadają dobrą stabilność cieplną. Uważa on, że aby otrzymać zadowalającą stabilność cieplną i zadowalającą odporność cieplną, należy GR-S wulkanizować stosując minimalną ilość siarki i aktywnej silnej mieszanki przyśpieszaczy. W dalszym ciągu swego artykułu Hendricks wykazał, że użycie pewnych powszechnie stosowanych przyśpieszaczy powoduje na ogół spadek ostatecznego wydłużenia GR-S wraz ze wzrostem czasu wulkanizacji; po starzeniu w piecu powietrznym występuje natomiast w niektórych wypadkach wzrost wydłużenia razem ze wzrostem czasu wulkanizacji. Stabilność cieplna jest zatem większa wtedy, gdy materiał zostanie przewulkanizowany. Zmiękczacze stosowane do GR-S. Ponieważ GR-S nie posiada przyczepności, będącej jedną z ważniejszych własności kauczuku naturalnego, podczas obróbki GR-S trzeba dodawać do niego zmiękczacze oraz plastyfikatory, które nadają mu odpowiednią przyczepność. Najlepszymi materiałami pod tym względem są kauczuk i nafteniany żelaza. Dodaje się również szereg innych zmiękczaczy, które ułatwiają przerób materiału, lecz nie nadają mu ani znacznej, ani trwałej przyczepności. [patrz też: Depaletyzatory , węże do piaskowania , gruz kruszony ]

Powiązane tematy z artykułem: Depaletyzatory gruz kruszony węże do piaskowania